13 Nisan 2026 Pazartesi günü Akdeniz’de meydana gelen art arda depremler, Helen-Kıbrıs Fay Zonu üzerindeki sismik riskleri yeniden gündeme taşıdı. AFAD verilerine göre 4.7 büyüklüğüne ulaşan sarsıntıların ardından uzmanlar, bölgedeki dalma-batma zonunun çok daha yüksek magnitüdlü depremler üretme kapasitesine sahip olduğu konusunda kritik uyarılarda bulundu.
Antalya’nın Demre ilçesi açıklarında, 13 Nisan 2026 sabahı saat 08:43’te 3.5, hemen ardından 08:48’de ise 4.7 büyüklüğünde iki sarsıntı kaydedildi. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD), merkez üssü Akdeniz olan ikinci depremin derinliğini 16.17 kilometre olarak raporlarken; yer bilimci Prof. Dr. Naci Görür, sarsıntının sığ derinlikte (yaklaşık 5 km) gerçekleştiğine dikkat çekti. Karada ciddi bir hissedilme yaşanmasa da sismologlar, bu hareketliliğin Helen-Kıbrıs Yay Sistemi üzerindeki gerilimin bir göstergesi olduğunu vurguluyor. İşte sarsıntı sonrası uzman analizleri ve bölgeyi bekleyen riskler.
AFAD ve Kandilli Rasathanesi verilerine göre sismik hareketlilik Demre kıyılarına yaklaşık 55 kilometre mesafede yoğunlaştı. Bölgedeki tektonik rejim, sarsıntıların sadece yerel bir sarsıntı değil, geniş ölçekli bir levha hareketinin sonucu olduğunu kanıtlıyor.
Öncü Şok ve Ana Sarsıntı: İlk olarak 08:43’te yaşanan 3.5’lik deprem, bölgedeki fayın kırılma sürecini başlattı. 5 dakika sonra gelen 4.7’lik ana şok, sismik istasyonlarca net bir enerji boşalımı olarak kaydedildi.
Derinlik Farklılıkları: AFAD 16.17 km derinlik bildirirken, Naci Görür depremin 5 km gibi oldukça sığ bir noktada gerçekleştiğini belirtti. Sığ depremler, enerji yayılımının yüzeye yakınlığı nedeniyle deniz tabanı morfolojisinde daha etkili değişimlere neden olabiliyor.
Yer bilimci Prof. Dr. Naci Görür, sosyal medya üzerinden yaptığı teknik değerlendirmede bölgenin jeolojik geçmişine ve potansiyeline odaklandı. Görür, sarsıntının “üstleyen levha” üzerinde gerçekleştiğini belirterek şu hayati uyarıyı yaptı:
“Antalya açıklarında, Helen-Kıbrıs Fay Zonunda 4,7’lik bir deprem oldu. Deprem sığ ve üstleyen levha üzerinde. Bu fay çok daha büyük deprem üretebilir.”
Görür’ün bu açıklaması, bölgedeki dalma-batma (subduction) mekanizmasının tarihsel olarak 7.0 ve üzeri magnitüdlü depremler üretmiş olan Helenik Yay Sistemi ile doğrudan bağlantılı olmasından kaynaklanıyor.
